Imperfetto jest jednym z najłatwiejszych czasów w języku włoskim – co do tego zgadzają się niemalże wszyscy, którzy mieli z nim do czynienia. Ciężko w to uwierzyć, ale nie ma w nim prawie czasowników nieregularnych! Warto go znać – jest to jeden z podstawowych czasów, wymagany już na poziomie A2, który występuje często w połączeniu z innymi czasami przeszłym.
Imperfetto znaczy niedoskonały. I takie właśnie będą czynności, które wyrazimy za jego pomocą – niezakończone, bez określonych granic czasowych, bez końca i bez początku.
Nie znaczy to jednak, że te czynności nie mogły się później zakończyć – oczywiście, że mogły. Ważny jest wyłącznie sposób w jaki je przedstawiamy.
- Leggevo un libro. – Czytałam książkę.
To zdanie oznacza tyle, że w jakimś momencie z przeszłości czytałam książkę. Być może ją skończyłam, być może nie – zdanie wyrażone w imperfetto wcale nas o tym nie informuje. Mówimy o czytaniu jako czynności trwającej w przeszłości, a nie zakończonej. Nie ma też znaczenia kiedy zaczęłam i kiedy skończyłam czytać.
Imperfetto – zastosowanie
Ogólna zasada
Chcąc w jednym zdaniu opisać zastosowanie imperfetto można powiedzieć, że ten czas pozwala nam wyrazić czynności w trakcie ich trwania (w jakimś konkretnym momencie z przeszłości), czynności równoległe do innych czynności, a także czynności powtarzalne.
Dla przykładu:
[passato prossimo – czas dokonany]
- Ieri Marco è andato a scuola. – Wczoraj Marco poszedł do szkoły.
Przekazujemy informację co wczoraj zrobił Marco i gdzie poszedł. Takie zdanie może istnieć samodzielnie, gdyż ma skończony sens.
[imperfetto – czas niedokonany]
- Ieri Marco andava a scuola. – Wczoraj Marco szedł do szkoły.
Takie zdanie odizolowane od kontekstu nie jest poprawne i nie niesie pełnego znaczenia. Potrzebna jest druga część zdania, w której pojawi się jakaś dodatkowa informacja, na przykład inna czynność przeszła, równoczesna do czasownika „andava”:
- Ieri Marco andava a scuola quando all’improvviso è scoppiato il temporale. – Wczoraj Marco szedł do szkoły, gdy nagle rozpętała się burza.
Informujemy o tym, co akurat robił Marco, gdy rozpętała się burza – szedł do szkoły.
Można posłużyć się osią czasu:
Zdanie „Marco andava a scuola” nabrałoby również sensu, gdybyśmy dodali coś wskazującego na powtarzalność tej czynności w przeszłości:
- In quel periodo Marco andava a scuola ogni giorno. – W tamtym okresie Marco chodził do szkoły każdego dnia.
To generalny zarys zastosowania imperfetto i ogólny klucz do zrozumienia tego czasu. Poniżej konkretne sytuacje, w których zastosujemy imperfetto.
Imperfetto stosujemy:
– (1) gdy mówimy o dwóch czynnościach, które odbywały się w tym samym czasie (często stosujemy „mentre” – podczas gdy)
– (2) gdy jedna czynność była „tłem” dla innej (zwykle wyrażonej w passato prossimo) i została przez nią przerwana (często stosujemy „mentre”)
– (3) gdy czynność powtarzała się regularnie w przeszłości, była przyzwyczajeniem, jakimś stałym elementem
– (4) do opisu sytuacji, wydarzeń, miejsc, osób, a także stanów emocjonalnych czy samopoczucia
- (1) Mentre la mamma preparava la cena, i bambini guardavano la TV. – Podczas gdy mama przygotowywała kolację, dzieci oglądały telewizję.
- (2) Ho conosciuto mio marito mentre facevo la spesa. – Poznałam mojego męża, podczas gdy robiłam zakupy.
- (3) Quando vivevo in Italia, ogni giorno mi incontravo con Chiara. – Kiedy mieszkałem we Włoszech, każdego dnia spotykałem się z Chiarą.
- (3) Da bambino uscivo di casa ogni giorno. – Gdy byłem dzieckiem każdego dnia wychodziłem z domu.
- (4) Era una ragazza bella, aveva i capelli biondi e gli occhi verdi. – To była piękna dziewczyna, miała blond włosy i zielony oczy.
Imperfetto – budowa
Imperfetto jest czasem prostym pod dwoma względami:
1) jest prosty, bo składa się z jednego słowa, a jego formy tworzymy odmieniając końcówkę czasownika
2) jest prosty, czyli łatwy, bo tylko kilka czasowników jest nieregularnych, cała reszta – do opanowania w mgnieniu oka
Odmiana AVERE i ESSERE
Czasownik AVERE w imperfetto jest regularny (!), ESSERE niestety nie.
AVERE | ESSERE | |
io | avevo | ero |
tu | avevi | eri |
lui/lei | aveva | era |
noi | avevamo | eravamo |
voi | avevate | eravate |
loro | avevano | erano |
* zwróć uwagę na ostatnią osobę czasownika ESSERE: eravamo, eravate, erano – jest krótsza niż dwie poprzednie
Imperfetto – czasowniki regularne
Jeśli chcemy odmienić czasownik w imperfetto, musimy, jak zwykle, odciąć od bezokolicznika końcówkę –ARE, -ERE lub –IRE (w zależności od koniugacji), a następnie do tak utworzonej formy podstawowej dodać końcówkę osobową. Charakterystyczna dla imperfetto jest obecność litery „v” we wszystkich osobach.
Czasowniki regularne w imperfetto odmieniają się następująco:
-ARE | -ERE | -IRE | |
COMPRARE | PRENDERE | DORMIRE | |
io | compravo | prendevo | dormivo |
tu | compravi | prendevi | dormivi |
lui/lei | comprava | prendeva | dormiva |
noi | compravamo | prendevamo | dormivamo |
voi | compravate | prendevate | dormivate |
loro | compravano | prendevano | dormivano |
Zwróć uwagę na to, że końcówki poszczególnych odmian są w gruncie rzeczy bardzo podobne. Różnią się jedną literą, w zależności od końcówki bezokolicznika:
- czasowniki –ARE mają „A”: compr + A + vo
- czasowniki –ERE mają „E”: prend + E + vo
- czasowniki –IRE mają „I”: dorm + I + vo
Imperfetto – czasowniki nieregularne
Czasowniki nieregularne są nieregularne tylko w niewielkim stopniu.
Tak naprawdę trzeba jedynie zapamiętać, że w ich przypadku zmienia się tylko rdzeń czasownika, czyli forma, która powstanie po odcięciu –ARE, -ERE lub –IRE. Wystarczy więc zapamiętać pierwszą osobę, a resztę odmienić podobnie jak czasownik regularny.
fare ⇒ facevo
bere ⇒ bevevo
dire ⇒ dicevo
produrre (i inne czasowniki zakończone na –urre) ⇒ producevo
proporre (i inne czasowniki zakończone na –orre) ⇒ proponevo
trarre ⇒ traevo
Wszystkie czasowniki nieregularne mają końcówki drugiej koniugacji i w całości wyglądają następująco:
FARE | BERE | DIRE | |
io | facevo | bevevo | dicevo |
tu | facevi | bevevi | dicevi |
lui/lei | faceva | beveva | diceva |
noi | facevamo | bevevamo | dicevamo |
voi | facevate | bevevate | dicevate |
loro | facevano | bevevano | dicevano |
PRODURRE | PROPORRE | TRARRE | |
io | producevo | proponevo | traevo |
tu | producevi | proponevi | traevi |
lui/lei | produceva | proponeva | traeva |
noi | producevamo | proponevamo | traevamo |
voi | producevate | proponevate | traevate |
loro | producevano | proponevano | traevano |
Nieregularność tych czasowników związana jest z ich pochodzeniem. Korzystamy w tym przypadku z dłuższych form, wywodzących się z łaciny i to je odmieniamy przez osoby:
- dire pochodzi od łacińskiego 'dicere’
- bere pochodzi od łacińskiego 'bevere’
- fare pochodzi od łacińskiego 'facere’
- porre pochodzi od łacińskiego 'ponere’
- trarre pochodzi od łacińskiego 'trahere’
- produrre pochodzi od łacińskiego 'producere’
Przykłady zdań
- Quando facevo sport non mi sentivo mai sazio dei successi ottenuti. – Kiedy uprawiałem sport, nigdy nie czułem się w pełni usatysfakcjonowany odniesionymi sukcesami.
- Il mese in cui sono nato faceva molto freddo e c’era molta neve. – W miesiącu, w którym się urodziłem, było bardzo zimno i było dużo śniegu.
- Quando ero giovane giocavo a pallavolo. – Gdy byłem młody, grałem w siatkówkę.
- Dimmi dove, quando e con chi eri ieri sera alle ore 20! – Powiedz mi gdzie i z kim byłeś wczoraj wieczorem o 20!
- Oggi pomeriggio mi trovavo a Milano in piazza Duomo ma tu non c’eri. – Dziś po południu byłem w Mediolanie na placu Duomo, ale ciebie nie było.
- Quando eravate bambini, ragionavate da bambini, ora che siete grandi dovreste ragionare da grandi! – Gdy byliście dziećmi rozumowaliście jak dzieci, teraz, gdy jesteście dorośli, powinniście rozumować jak dorośli!
- Le due ragazze che ho conosciuto al bar erano spagnole. – Dwie dziewczyny, które poznałem w barze były Hiszpankami.
- Il quartiere dove vivevo da piccolo era molto povero. – Dzielnica, w której mieszkałem gdy byłem mały, była bardzo biedna.
- A Cuba bevevo solamente acqua in bottiglia e non dal rubinetto. – Na Kubie piłem tylko wodę z butelki, a nie z kranu.
- Mentre bevevamo seduti sulla spiaggia ha iniziato a piovere. – Gdy siedzieliśmy i piliśmy na plaży, zaczęło padać.
- Quando abitavo a Roma mi piaceva molto passeggiare. – Kiedy mieszkałem w Rzymie, bardzo lubiłem spacerować.
- Quando ero giovane compravo tutte le riviste di motorismo. – Gdy byłem młody, kupowałem wszystkie magazyny motoryzacyjne.
Macie jeszcze jakieś wątpliwości odnośnie czasu imperfetto?
Czekam na wiadomość 🙂
Zapoznaj się również z innymi czasami:
Czasy w języku włoskim – jak je ogarnąć?
Presente indicativo – czas teraźniejszy
Passato prossimo – czas przeszły dokonany